کاهش سن روابط دختر و پسر به دوره راهنمایی

من هم نوجوون دارم. اما از همون اول وقتی بچه ها کوچیک بودن ما ماهوره رو خیلی محدود کردیم. تقریبا میشه گفت در حضور بچه ها اصلا ماهواره روشن نمیشد. اینترنت هم اول در این صورت بود که بیان و کنار دست خودمون بشینن و نگاه کنن . ما برای بچه ها لپ تاب نگرفتیم یه کامپیوتر گرفتیم و اونو توی هال گذاشتیم یعنی یه جوری که وقتی هر کسی پای سیستم میشینه بقیه می تونن ببینن که اون داره چیکار می کنه. بعد هم که بزرگتر شدن خواستیم اجازه بدیم که با اینترنت هم کار کنن یکی از اقواممون از کانادا یه دستگاهی آورده بود و ماهم ازش خریدیم که به وسیله ی اون می تونیم دسترسی بچه هارو به سایتها محدود کنیم. الان هم که نمونه های نرم افزاریش اومده و قابل استفاده س.
بچه ها موبایل android و ios ندارن. به جاش یکی یه دونه نوکیا واسه عصر حجر دارن که فقط می تونن زنگ و اس ام اس بزنن تازه اونم هر شب باید بگذارن رو اپن آشپزخونه و اجازه ندارن با خودشون ببرن تو اتاق.
من و همسرم خودمون بچه ها رو می بریم مدرسه و باشگاه و کلاس زبان و موسیقی و خودمون هم میریم دنبالشون و میاریمشون خونه.
بعضی از اقوام به این رفتارها و مراقبت ها و حساسیت های من و همسرم ایراد می گیرن و میگن شماها حکومت نظامی راه انداختین توی خونه و بچه هاتون خیلی خوبن و شما ها خیلی سخت میگیرین!!! اما ما همچنان کار خودمونو می کنیم. هر چی باشه ما بچه هامونو بهتر میشناسیم.
بچه ی من وقتی تو 5 سالگی توی تمام نقاشی هاش برای تمام اشیا و آدم ها اعضای تناسلی رو می کشه این یعنی اینکه چشم و گوشش خوب کار می کنه و ما باید خیلی زیاد مراقب باشیم