راهکارهایی برای برخوردبا نوجوانان

در برخورد با مسائل نوجوان بهتر است از خودش کمک بگیریم یعنی این واقعیت را بداند که نخستین مسئول حلّ

مشکل او، خودش است و براي حل آن باید اقدام نماید و ما والدین فقط وظیفه ي راهنمایی او را داریم که از عواقب تصمیم خودش مطلع شود. حال به 17 مورد که والدین براي مقابله با مشکلات نوجوانان باید مورد توجه قرار دهند می پردازیم. 

ما والدین با شناخت ویژگی هاي دوره نوجوانی بسیاري از رفتارهاي ناخوشایند آنان را غیرطبیعی نپنداریم که

موجب بروز عکس العمل در ما شود و به تیرگی روابط با نوجوان نیانجامد. از موثرترینروش هاي تربیتی در این دوره

است. یعنی « روش تغافل » مسائل و مشکلات نوجوان را بزرگ نشان ندهیم که در او ایجاد وحشت نماید و یا او را به لحاظ رفتارهایش دائم باز خواست ننمائیم بلکه نوجوان بایستی همواره در حالت خوف و رجاء باشد.در برخورد با

مسائل نوجوان بهتر است از خودش کمک بگیریم یعنی این واقعیت را بداند که نخستین مسئول حلّ مشکل او، خودش است و براي حل آن باید اقدام نماید و ما والدین فقط وظیفه ي راهنمایی او را داریم که از عواقب تصمیم خودش مطلع شود. مهمترین دلیل ترس و اضطراب از هر موضوعی جهل و ناآگاهی نسبت به آن موضوع می باشد که ضروري است براي کاهش ترس و اضطراب هاي نوجوانی آموزش هاي لازم در مورد بلوغ، دوست یابی، حل مساله، گذراندن اوقات فراغت، برنامه ریزي درسی و مواردي از این قبیل به نوجوان آموزش داده شود. ما والدین با مراقبت دوستانه و عاقلانه خود احساس ایمنی و اطمینان را در وجود نوجوان ایجاد می کنیم. باید بیاموزیم که چگونه حس اعتماد نوجوان را نسبت به خودمان جلب و جذب کنیم، چنانچه اعتماد میان نوجوان و والدین کمرنگ شود او براي حل مسائل خود به دیگران  مراجعه می کند. ما والدین با تنظیم ساعات کار خود و بسترسازي مناسب در منزل بایستی فرصت کافی براي با اعضاي « ارتباط هاي کلامی » خانواده به ویژه نوجوان را فراهم آوریم چرا که ارتباط ارتباط » کلامی خود مقدمه است که نوجوان « عاطفی سخت به آن نیازمند است. ارتباط با نوجوان اگر بر اساس عشق و علاقه و صمیمیت استوار باشد اعتماد به نفس را در او تامین و تضمین می نماید و اگر بافشار و خشونت همراه باشد ممکن است موجب اختلال عصبی و دشواري هاي روانی در او شود. نوجوان علاقمند است که والدین داراي شخصیتی  مستحکم و با ثبات و پایدار باشند چون به اتکاء شخصیت و همانند سازي آنان نیازمند است و توجه والدین به الگوهاي رفتاري خود مورد تاکید است. خانه بایستی محل آرامش و امن و مستحکمی براي اعضاء خانواده به ویژه نوجوان باشد و مناقشات و جرو بحث ها و دعواهاي علنی والدین به آن لطمه نزند و بهانه گریز نوجوان از خانواده را فراهم نیاورد. با نوجوان صحبت کنیم و به سخنان او با علاقه گوش فرا دهیم و بدانیم که خوب گوش کردن به حرف هاي نوجوان رمز ارتباط موثر با اوست. با مشاهده ي برخی ضعف ها، نوجوان را تحقیر و سرزنش و یا با دیگران مقایسه اش نکنیم بلکه بیشتر سعی نمائیم براي از بین بردن ضعف هایش قوتش را تجلی بخشیم. با کسب شناخت همه جانبه از نوجوان به اندازه ي توان و ظرفیت وجودیش از وي انتظار داشته باشیم. نوجوان بایستی بیاموزد که از مشکلات گریزان نباشد بلکه براي حل مشکلاتش به دنبال کشف راه حل باشد و این زمانی است که اجازه خطا کردن را به او بدهیم تا از خطا کردن احساس گناه نکند و بتواند فرصت یافتن راه حل را بیابد. نوجوان در اندیشه

ي مستقل شدن است بنابراین نبایستی عقاید خود را بر او تحمیل کنیم بلکه بایستی او را تحمل کرد و با مشورت گرفتن از او در امور خانه در کسب استقلال یاریش کنیم. همان گونه نخستین گذرگاه « مادر » که کودک و نوجوان به زندگی اجتماعی است آنچه که بسیارمورد نیاز یک نوجوان است است که خانواه « پدري » وجود « پدري » . بتواند بر او تکیه کند که گرم، مهربان و پرشور باشد. نوجوان را همانطور که نشان می دهد بپذیریم نه آن طور که در رویا و تخیل خود تصور می کنیم و بدانیم اگر نوجوان درخانواده مورد احترام قرار گیرد، یاد می گیرد خودش را آن طور که هست بپذیرد.