نقاشی فرزندم

نقاشی دنیای دیگر برای برقراری ارتباط.

 

با این تکنیک ها، فرزند خود را "لئوناردو داوینچی" کنید

رنگ‌آمیزی راه بسیار خوبی برای بروز خلاقیت بچه‌هاست بهتر است والدین این اجازه را به کودکان بدهند که روش‌های مختلف رنگ‌آ‌میزی را امتحان کنند در اینجا به چند مورد از رنگ‌آمیزی‌ها اشاره میکنیم.
رنگ‌آمیزی برجسته با نخکاغذرنگی، ابتکار، کودک:
کاسه
رنگ لعابی، مایع
نشاسته مایع
نخ
کاغذ
برای این فعالیت، رنگ مایع را با نشاسته مایع، به مقدار مساوی، در کاسه مخلوط کنید مقداری نخ در مایع فرو کنید، بعد آن ‏را روی کاغذ بیندازید. وقتی نقاشی خشک شد نشاسته باعث می‌‏شود نخ روی کاغذ بچسبد.
رنگ‌آمیزی قطره‏ ای:
کاغذ یا پاکت کاغذی قهوه‏ای، بریده و باز شده
رنگ لعابی، مایع
قطره‏چکان، قاشق یا نی
از کودک بخواهید با قطره‏چکان، قاشق یا نی، رنگ لعابی مایع را روی یک برگه بزرگ کاغذ یا پاکت کاغذیِ باز شده بریزد کاغذ را در جهات مختلف کج کنید تا طرحی درست شود رنگ دیگری را با قطره‏چکان بچکانید و کاغذ را کج کنید. حاصل کار جالب است.
رنگ‌آمیزی با هوا:
کاغذ
رنگ لعابی
قطره‏چکان، قاشق یا نی
شیشه خالی اسپری (یا تلمبه دوچرخه):
از کودک بخواهید کمی رنگ روی یک قطعه کاغذ بریزد و با پمپاژ کردن هوا به وسیله شیشه خالی اسپری، رنگ را بپراکند با فوت کردن از داخل یک لوله یا نیِ پهنِ پلاستیکی هم میتواند این کار را بکند اگر خواستید، رنگ دوم و سوم هم بیافزاید. همچنین می‌توانید انواع مختلف کاغذ را برای نتایج متفاوت، امتحان کنید.
رنگ‌آمیزی با حباب:
روزنامه
مایع ظرفشویی
ظرف کم‌عمق
رنگ لعابی
نی
کاغذ کاردستی یا کاغذهای دیگر:
سطح کار کودک را با روزنامه بپوشانید. یک‌چهارم فنجان مایع ظرفشویی داخل ظرف کم‌عمقی بریزید. اگر از رنگ لعابی پودری استفاده می‌‏کنید، کمی از آن‏ را در آب کم حل کنید. ترکیب رنگ یا رنگ لعابی مایع را به مایع ظرفشویی بیافزایید تا رنگ غلیظ شود. یک طرف نی را داخل رنگ کنید و فوت کنید تا حباب‌های رنگی در لبه‏های ظرف تشکیل شود. به آرامی یک قطعه کاغذ کاردستی یا کاغذ دیگری، بالای حباب‌ها بگذارید و نگه دارید تا چند حباب بترکد. این کار را با رنگ‏های مختلف و در صورت نیاز با حباب‌های بیشتر ادامه دهید. برای این‏که یک کارت تبریک منحصربه فرد بسازید، یک قطعه کاغذ کاردستی را تا کنید. وقتی خشک شد کودک می‌تواند روی آن نقاشی بیافزاید و اسم خود را امضا کند.
رنگ‌آمیزی با شابلون:
مقوای نازک
قیچی
کاغذ
نوارچسب
اسفنج یا قلم‌مو
رنگ لعابی، مایع
یک طرح یا حرف یا شکل حیوان را روی مقوای نازک بکشید. دورتادور شکل را ببُرید تا شابلون درست شود و آن‏ را روی یک ورق کاغذ بچسبانید. به کودک نشان دهید چگونه اسفنج یا قلم‌مو را در رنگ لعابی مایع بزند و داخل شابلون را با رنگ پُر کند. وقتی تمام شد، چسب را بکَنید، شابلون را بردارید و طرح را ببینید.
رنگ‌آمیزی با اسپری:
روزنامه
کاغذ یا پاکت کاغذی قهوه‏ای، بازشده
رنگ لعابی، مایع
افشانه
برای این فعالیت بهتراست محیط را خوب آماده کنید. روزنامه‏های زیاد روی زمین پهن کنید و از نزدیک نظارت داشته باشید. تعدادی کاغذ یا پاکت کاغذیِ بازشده روی روزنامه‏‌ها بگذارید. کمی رنگ رقیق، داخل افشانه بریزید و بگذارید کودک‌تان آن ‏را روی کاغذ بپاشد. از چند رنگ مختلف استفاده کنید و وقتی کاغذ خشک شد، یک کاغذ کادوی عالی خواهید داشت.
رنگ‌آمیزی با بادکنک:
بادکنک در اندازه‏های مختلف
رنگ لعابی، مایع
کاغذ
بادکنک‏‌ها را باد کرده و ببندید. سرِ گره‌خورده را بگیرید و بادکنک را داخل رنگ لعابی مایع فروکنید و با آن روی یک ورق کاغذ لکه بیندازید. حاصل کار را می‌توانید روی دیوار به نمایش بگذارید یا به‏عنوان یک کاغذ کادوی منحصربه فرد استفاده کنید.
رنگ‌آمیزی با پا‌ها:
روزنامه
کاغذ مخصوص رنگ انگشتی (یا هر کاغذی که رطوبت از آن عبور نکند)
رنگ لعابی یا رنگ انگشتی، مایع
آب گرم و ماده شوینده درون سطل
حوله
چکمه‏های لاستیکی یا کفش تنیس (اختیاری)
کف اتاق را با روزنامه بپوشانید، بعد روی روزنامه‏‌ها، ورقه‏های بزرگ کاغذِ رنگ انگشتی پهن کنید، طرف براق را رو بگذارید. یک‌چهارم فنجان رنگ لعابی یا رنگ انگشتیِ مایع روی کاغذ بریزید. کودک را تشویق کنید پابرهنه در رنگ راه برود، پا بکوبد و سُر بخورد تا طرح‏هایی متفاوت ایجادکند. یک سطل آب گرم صابونی و یک حوله برای تمیز کردن آماده کنید. برای تنوع، از کودک بخواهید چکمه لاستیکی یا کفش تنیس بپوشد.
رنگ‌آمیزی با تیله:
تیله
رنگ لعابی، مایع
کاغذ
جعبه صاف
یک قطعه کاغذ را داخل جعبه‏ای صاف بگذارید. (مثل جعبه بیسکویت) از کودک بخواهید تیله‏‌ها را در رنگ‏های مختلف رنگ لعابی مایع بیندازد، بعد آن‌ها را داخل جعبه بیندازد و بغلتاند یا چند قطره رنگ روی کاغذ بریزید تا کودک تیله‏‌ها را روی رنگ بغلتاند.
رنگ‌آمیزی با قطره‏چکان:
قطره‏چکان
رنگ لعابی، مایع
کاغذ
به کودک یاد دهید چگونه با قطره‏چکان، کمی رنگ لعابی مایع روی کاغذ بریزد تا تصویری بکشد. اگر خواستید، از رنگ‏های مختلف استفاده کنید و نقاشی را وقتی خشک شد، حتما به نمایش بگذارید.
رنگ‌آمیزی با خلال دندان:
خلال دندان
رنگ لعابی، مایع
کاغذ
چسب مایع
به کودک چند خلال دندان بدهید تا در رنگ لعابی مایع بزند و از آن‌ها مثل قلم‌مو استفاده کند. وقتی نقاشی خشک شد، او می‌تواند خلال‌ها را روی نقاشی بچسباند تا یک اثر سه بعدی به دست آید.
منبع: مجله شهرزاد
گردآورنده: سایت زیباکده

 

مهم مهم ......... حتما به نقاشی بچه هامونو نظارت داشته باشیم 

وااااااای فکر کن

این نقاشی به نام اشک از دختر 7 ساله ی گیلانی به نام مانوشا رضاپور

خیلی قشنگ نقاشی کشیده

نقاشی محمد کیان صابر از سنگاپور

نقاشی محمد کیان صابر

نقاشی محمد کیان صابر

نقاشی محمد کیان صابر

آفرین به مامان محمد کیان عالی بود کارتون

خیلی خیلی قشنگ بود
آفرین به محمد کیان که نقاشی می کشه

عزیزم چه بامزه داره نقاشی می کشه..

بهترین سن برای شروع آموزش به کودکان از پایان 4‌سالگی است. البته این موضوع برای همه صدق نمی‌کند. بعضی امکان ماندن در یک جای مشخص تحت عنوان کلاس به مدت نسبتا طولانی را ندارند یا اینکه آمادگی پذیرش آموزش در ‌آنها شکل نگرفته یا بعضی‌ها در 3 سالگی امکان آموزش درونشان شکل گرفته است( که این مورد بیشتر در دختربچه‌ها به چشم می‌خورد) باید توجه داشت آموزش نقاشی به کودکان باید به روش غیرمستقیم باشد. یک مربی باید از موسیقی، تاتر، بازی، ‌قصه،‌ شعر و ... استفاده کند و فضایی به وجود آورد تا هنرجوی خردسال خود را با زبان تصویری آشنا سازد. نقاشی یک زبان بین‌المللی است. زبانی برای گفتن ناگفته‌های خود.

راه‌هاي بسيار متفاوتي براي آموزش نقاشي كودكان وجود دارد. بهترين كار در قدم اول تفكيك گروه‌هاي سني است. زيرا تفاوت سن يعني تغيير باورها، خيال‌ها و روياها. مثلا باور و شناخت يك كودك 6 ساله از دنيا، با يك كودك 11 ساله متفاوت است.

آموزش نقاشي به كودكان زير 6 سال
در اين دوره كودك از كمترين اطلاعات علمي برخوردار است. بنابراين بسياري از باورهايشان ساخته و پرداخته ذهن و خيال كودكانه‌شان است. اكثر فضاهايي را كه مي‌سازند، تخيلي بوده و قابل لمس و رويت ما نيست. اولين گام براي آموزش به اين گروه سني باور دنياي خيالي آنها است. همه چيز در دنياي آنها براي ما توصيف شده نيست. بهترين و گوياترين زبان براي شناخت اين دنيا زبان خود آنها است. براي كشف آ‌نها تغيير فضا امكان‌پذير نيست؛ چون آنها را از خيال‌هاي تكرارنشدني دور نگه مي‌داريم. پس اولين گام جهت آموزش، كشف دنياي فردي هر كودك است و رسيدن به تخيل آنها.

بهترين ابزار نقاشي براي كودك
اولين گام براي آموزش درست، شناخت ابزار مناسب است؛ ابزاري متناسب با روحيات و توانايي‌هاي فيزيكي.
اين گروه سني جذب رنگ‌هاي غليظ مي‌شوند. آنها تمايلي به تركيب ندارند و مي‌توانند سطح سفيد كاغذ را با غلظت بالاي رنگي بپوشانند. بنابراين ابزار رنگي كودكان بايد داراي غلظت رنگي مناسب باشد.

پاستل

يكي از مناسب‌ترين ابزار براي اين سن پاستل روغني است البته با كاغذ مناسب. كاغذ پاستل بايد زبر باشد. توجه داشته باشيد كه بافت بسيار درشت و زبر توصيه نمي‌شود، به خصوص براي كودكان. چون كنترل وسيله روي بافت درشت مقوا راحت نيست. پاستل:
1- نوك پهني دارد و غلظت بالاي رنگي
2- به علت جرمي كه دارد مي‌توان به راحتي در نقاشي بافت ايجاد كرد.
3- به علت جرمي كه دارد، اصطكاك آن با كاغذ كم مي‌شود و حركت آن روي كاغذ راحت‌تر است. كودك نيازي به فشار دست ندارد و دست او خسته نمي‌شود.

گواش

دومين وسيله‌اي كه براي كودكان پيشنهاد مي‌شود گواش است. گواش از غلظت رنگي بالايي برخوردار است. دقت بايد داشت تنها گواش مخصوص كودكان مناسب اين گروه سني است كه احتياج به تركيب كردن آن با آب نيست و مستقيما مي‌توانند قلمو را به داخل رنگ برده و روي كاغذ بكشند. ابعاد كاغذ و كادر براي اين گروه بسيار مهم است. كاغذ يا مقوا نبايد آنقدر كوچك باشد كه كودك براي كشيدن نقاشي دچار مشكل شود(چون كشيدن اجسام كوچك و ظريف براي اين گروه سني مشكل است) و نه آنقدر بزرگ باشد كه كودك از كشيدن خسته شده و دچار ياس شود. ابعاد كاغذ بايد متناسب با نوك ابزار باشد.
نقاشي مانند خواب و رويا، كودك خود را از ممنوعيت‌ها رها كرده و ناخواسته و ناخودآگاه درباره مشكلات، كشفيات و دلهره‌هايش صحبت مي‌كند. براي آموزش صحيح نقاشي به كودك، بايد كمترين كپي‌برداري را از مدلي انجام دهيم؛‌ مثلا در نقاشي كودكان خطي بر روي صورت برادر، حذف كردن شخصي، به كارگيري رنگي خاص يا بزرگ كشيدن بيش از حد يك اتفاق همه اينها تعبير دارد.
كودك 1 ساله مداد را در دست مي‌گيرد ولي به سهولت نمي‌تواند ‌آن را بر كاغذ بكشد. فقط با مداد بر روي كاغذ ضربه مي‌زند و سرانجام كاغذ پاره مي‌شود.
(كشيدن خط افقي قبل از خط‌هاي عمودي ظاهر مي‌شود.) 18 تا 20 ماهه موفق به كشيدن خط مي‌شود.
در 2 سالگي خط‌ها دايره‌وار و زاويه‌دار مي‌شوند.
در 5/2 سالگي به علت قدرت عضلاني قادر به تعقيب خط با چشم است كه از محدوده كادر خارج نشود.
در 3 سالگي فقط لذت بردن از كشيدن خط روي كاغذ نيست، بلكه مايل است احساسات دروني خود را از زندگي كوتاهش بيان كنند. در اين سن خط‌هاي عمودي را بيشتر از خط‌هاي افقي رسم مي‌كند. خط عمودي نشانه اظهار وجود كودك است.
در اواخر 3 سالگي شروع به كشيدن خانه و خورشيد مي‌كند.
در 4 سالگي خط‌نگاري‌هاي او جمع شده و براي بزرگ‌ترها معني پيدا مي‌كند.
در 5 تا 6 سالگي امكان يادگيري كودك به نوشتن و حروف الفبا پيدا مي‌شود.