کوشش،ابوریحان یا روشنگران؟

سلام خدمت همه دوستان گرامی...

واقعیتش من شدیدا درگیر تحقیق درباره ی سه دبیرستان دوره متوسطه دوم ابوریحان،روشنگران و کوشش هستم و واقعا نمیدونم کدوم بهتره...

از طرفی تعداد قبولی های ابوریحان خیلی عالیه ولی میگن اغلب دانش آموزاش به جز مدرسه،معلم های خصوصی دارند و دلیل پیشرفتشون معلم های خصوصیه که هزینه ی زیادی براش میکنن...

از طرفی میگن مدرسه کوشش هم مدرسه خوبیه و فضای شادی داره ولی با ورود مدیر جدید افت شدیدی کرده...

و درباره ی روشنگران هم از سطع علمی و جوش تعریف میکنن ولی میگن مدیریتش بچه هارو مثل پله های ترقی میبینه و ب شخصیت اون ها احترام نمیذاره...

میخواستم بپرسم شما بودین چی کارمیکردین...لطفا با دلیل بگین کجا مناسب تره...

و اینک ازمون ورودی این مدارس چطوریه؟خیلی سخته؟؟؟؟

پیشاپیش از راهنمایی هاتون متشکرم...

سلام.
جو مدرسه روشنگران بدترین جویی بود که تاحالا دیدم من دو سال تحصیلی شب و روز درس میخوندم تا تهش به خاطر دعوای بین خواهر ها دوره دوم من رو نپذیرند. از ۹۴ نفر دانش آموز کلا ۴۰ نفر رو قبول کردن. این از نظر انسانی اصلا کار درستی نیست.
من توی روشنگران یک بار هم مشاوری نبود که بهم بگه حواست رو جمع کن یا وضع درسی خوبی نداری. من تا خرداد ماه منتظر این بودم که ببینم قبول شدم یا نه یعنی حتی نمیکردن زودتر بگن که توی مدارس دیگه پیش ثبت نام کنیم! و از طرفی نمیشه گفت که سطح پایینی داره چون واقعا معلم های خوبی داره اما از نظر رتبه تنها کاری که میکنن الک کردن و قربال کردن دانش آموز هاست یعنی توی سال ۱۱ به ۱۲ ام هم دانش آموز اخراج میکنن و دانش آموزان تاپ تهران رو میگیرن. خب معلومه رتبه میارن!کار خاصی نکردن که تنها کای که کردن این بوده که بچه های خودشون رو پس زدن و دانش آموزان دیگه رو قبول کردن
دلیل اینکه من رفتم روشنگران به خاطر این بود که خودشو خیلی بالا میبینه و غرور داره برای همین مردم هول میزنن واسش. اما در واقعیت جز سیاست کثیف هیچ چیز نداره که حتی خیلی از رتبه هاش رو هم می‌خره.
در مورد ابوریحان نمیتونم نظر بدم چون اونجا تاحالا نبودم .
اما کوشش رو من هفتم اونجا بودم و خیلی راضی بودم . حیف که نموندم کوشش . واقعا دو سال تحصیلیم رو توی یه مدرسه مزخرف با سیستم مزخرف معطل کردم واقعا میگم . آنقدر یه مدرسه یا یه سیستم رو نبرید بالا روشنگران محیطش به شدت مزخرف هست.

کیانا هستم :

سلام خدمت همه دوستان گرامی...

واقعیتش من شدیدا درگیر تحقیق درباره ی سه دبیرستان دوره متوسطه دوم ابوریحان،روشنگران و کوشش هستم و واقعا نمیدونم کدوم بهتره...

از طرفی تعداد قبولی های ابوریحان خیلی عالیه ولی میگن اغلب دانش آموزاش به جز مدرسه،معلم های خصوصی دارند و دلیل پیشرفتشون معلم های خصوصیه که هزینه ی زیادی براش میکنن...

از طرفی میگن مدرسه کوشش هم مدرسه خوبیه و فضای شادی داره ولی با ورود مدیر جدید افت شدیدی کرده...

و درباره ی روشنگران هم از سطع علمی و جوش تعریف میکنن ولی میگن مدیریتش بچه هارو مثل پله های ترقی میبینه و ب شخصیت اون ها احترام نمیذاره...

میخواستم بپرسم شما بودین چی کارمیکردین...لطفا با دلیل بگین کجا مناسب تره...

و اینک ازمون ورودی این مدارس چطوریه؟خیلی سخته؟؟؟؟

پیشاپیش از راهنمایی هاتون متشکرم...

 

با کمال تأسف تجربه دو سال حضور فرزندم در این دبیرستان به یکی از تلخ‌ترین اشتباهات زندگی من تبدیل شد.
1- فشارهای غیرعادی و خارج از حد تحملی که بر دانش‌آموزان وارد می‌شود، عملاً روح و روان بچه‌ها را به هم می‌ریزد.
2- من فرزندم را از دبیرستان مهدوی به روشنگران آوردم و بعد از دو سال نتیجه چیزی جز بیماری، اضطراب شدید و حملات پانیک نبود. بارها خودم را سرزنش می‌کنم و صد بار لعنت می‌فرستم به تصمیمی که گرفتم.
3- پس از بروز مشکلات و بیماری، به جای حمایت و همدلی، مدرسه عملاً به‌نوعی فرزندم را کنار گذاشت و فقط به فکر حفظ ظاهر و منافع خودشان بودند.
4- با سیاست گلچین کردن شاگردها، هدفشان تنها بالا بردن خروجی‌های خودشان است و هیچ توجهی به آینده واقعی و سلامت روانی بچه‌ها ندارند.
5- جلسات و نشست‌های این دو سال چیزی جز تکرار حرف‌های کلیشه‌ای و بی‌ثمر نبود.
6- همه چیز در این مدرسه در یک کلمه خلاصه می‌شود: درس و نمره. هیچ خبری از تربیت چندبُعدی، پرورش مهارت‌های اجتماعی، اخلاقی یا انسانی نیست.

این تجربه تلخ را نوشتم تا والدینی که قصد دارند فرزندشان را در چنین مدارسی ثبت‌نام کنند، با چشم بازتر تصمیم بگیرند. آینده و آرامش فرزندان مهم‌تر از هر اسم و عنوان مدرسه‌ای است.